http://www.youtube.com/watch?v=kxFeBgYipTI
Eğer bizi seven birini sevseydik o da bırakıp gider miydi ?
Hep bizim olmayanı sevmek, değer vermek, ilgi duymak kalbimizin bir görevi sanırım. Ulaşamadığımız kişiler neden hep değerli ki?
Hayatınıza biri girer. Aniden. Kendine alıştırır, güvende hissettirir. Ondan başka birine alışmak istemediğinizi sanırsınız. Gitmemesi, hep sizinle kalması için dua edersiniz. Bir şekilde alışırsınız ona. Etkiler sizi. Seninleyken ne kadar eğlendiğini, güldüğünü, mutlu olduğunu söyler. Belki de gerçekten öyledir, nereden bilebiliriz ki? Siz zaten inanmışsınız bir kere ona, gerisi boş. O belki de gitmeye hazırlanıyordur o sıra. Sessizce, sinsice. Kalp kıracak ya şerefsiz, en acısını arıyordur.
O gidene kadar en güzel günlerini onunla yaşarsın. Sebepsiz yere gülücekler saçarsın etrafına. VE hooop bir bakmışsın, kavgalar başlamış. Sen alttan almaya başlarsın, o daha da üstüne gelir. Ne biliyim bitirmek için bahaneler arar. En küçük bir olayı bile büyütür. "Aşkım uykum geldi yatıyorum ben." dersin, "Hayır uyumayacaksın." der ve uyuduğun için bir sürü laf işitirsin ondan. Halbu ki o saate kadar uyumayıp onunla konuşman bile hata olduğunu zamanla anlayacağının belirtisidir.
Şimdi tekrar soruyorum size, bizi sevenleri elimizin tersiyle itip, bizi istemeyenlere gel diye yalvarmasaydık şu an çok daha mutlu muyduk?
Gizal Poyrazlar
@gizalpoyrazlar
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder