Vazgeçme Erdemi

                 
                           Vazgeçmek de bir erdemdir, kabul edelim. Bir yenilgi olarak değil de, niye vazgeçer bir insan diye görelim bunu. İnsan vazgeçebildiği şeylerin karşısında güçlü durur, çünkü insan yorulmuştur. Daha fazla yıpranmamak için vazgeçer. Bazen çaresiz kaldığı için vazgeçer. Fakat  daha fazla açı çekmemek için, hep güçlü gözükmek zorundayız ya şu hayatta, işte o zaman dimdik durmalıyız. Pişman olacaksan vazgeçmeyeceksin, vazgeçmişsen pişman olmayacaksın. Yoksa "pişmanlık" duygusu seni köreltir. 

                              
                           Bir vazgeçişi anlamlı kılacak birden çok şey olmalıdır insan hayatında. Yoksa vazgeçmeleriniz de vazgeçmekten vazgeçer. Öyle kalakalırsınız bir boşlukta. O yüzden yaralamadan, yıkmadan vazgeçmeyi ve günü geldiğinde gülümsemeler ve affetmelerle geri dönmeyi bilmelisiniz. Ağlamayacak kadar vazgeçebilmek, gülümseyerek dönmenin sırrıdır.

Umursanmayı Bile Hak Etmiyorsun.

Saflığıma atıyorum tüm suçu. Çünkü bu kadar saf olmasaydı kalbim, böyle yenik düşmezdim sana. Kalbim böylesine yenilmezdi gülüşüne. Neydi bu kadar seni bağlayan bana anlayamadım ama, nasıl bir bağlanmaksa artık Fatih Sultan Mehmet Köprüsü'nü tutan ipler gibi, kopmuyor.

Gülüşüne denk geldim sanırım. O derinden etkileyen gözlerinden sonra, gülüşünle karşı karşıya kaldım. Ve aylar sonra anladım ki karşılaşacağım onca şey vardı aslında. Seninle en güzel yaşanmışlık yatağa uzandığımda konuştuğum kişi olup, saatlerce konuşmaktı belki de. Seni düşlemek, ileriye dönük hayaller kurmak en güzeliydi nicesinden.

Nereye gidiyorsun peki adam? Yakışıyor mu bu şerefsizlik sence sana? Gitme korkusu elbet vardı içimde, ama bu kadar erken değildi belki de. Yaşanacak daha onca şey varken, arkanı dönüp gitmen çok saçma. Neye yenildin bilmiyorum ama umarım bir şey kazanamazsın.

Daha birkaç gün önce beni sevdiğini söyleyen adamın, şu an bana bir yabancı gözüyle bakması ne kadar da garip. Nasıl da güvenmiştim oysa ki. Nasıl. Gittiğinde bile sana kızamadım. Bir bildiği vardır, gerçekten kafa iznine ihtiyacı vardır belki de dedim. Ama senin gidişin birkaç günlük değil, sonsuza kadarmış meğer. Nasıl içim acıyor, nasıl yüreğim sızlıyor bir bilsen. Seni hala görmek zorunda oluşum, bir yanım senden iğrenirken, bir yanımın seni hala çok sevmesi beni bitiriyor. Güçlü olmak zorundayım, çünkü beni yalnız bıraktın. Sana baktığımda hep içimin acıdığını, yüreğimin nasıl kan ağladığını göremeyeceksin. O kadre alçalmayacağım çünkü. Sen beni nasıl bitirdiysen, ben de seni görünüşte bitireceğim. Ve sessiz kalacağım hep. Sessizliğim seni çıldırtacak. Kızmam, bağırmam gerekirken bunu yapmayacağım. Çünkü artık umursanmayı bile hak etmiyorsun.

                                                                                                                 Gizal Poyrazlar
                                                                                                                @gizalpoyrazlar

Benimle Kalır Mısın?

http://www.youtube.com/watch?v=kOGBIbqXwYE





Sonra öpmek istiyorsun,gözünü bile öpmek istiyorsun.

Böyle bir şeymiş demekki. Doyasıya heyecanlandığın, bir kelimesiyle bile hayatı zindan edebilecek, ya da uzaya kadar uçurabilecek bir hismiş bu. Şarkılar bile yetmemeye başlıyormuş bir süre sonra. Dokunmak, öpmek, sarılmak gerekiyormuş

Bu kadar heyecanlanacağımı, bu kadar bağlanabileceğimi düşünmemiştim. Olmaz, bu da aynı demiştim. Ama değilmişsin. Daha farklı hissettiriyorsun çünkü. Daha bir farklı yaşatıyorsun bana her şeyi. Öpmek, sarılmak, dokunmak her şey farklı seninle. Her şey seninle özelmiş meğer. Gitsen de bir gün, bu duygu çok farklı. Bu his çok farklı.

Neyini seviyorum diye soruyorum kendime bazen. Birçok şey aklıma geliyor, en başta gözlerin olmak üzere. Gözlerindeki o içtenlik. Bakışlarındaki o masumiyet. Bana bakarkenki gülümsemen, sanki adeta gözlerinde yaşıyorum her şeyi.

Sarılırken bambaşkayım. Kokunu içime çeke çeke sarılıyorum. Öperken bambaşkayım. En küçük hücrene kadar hissediyorum. Seni düşünürken başkayım. Hep benim olmanı diliyorum.

Şayet bir gün gidersen bayım, yine gelir misin?

                                                                                         Gizal Poyrazlar
                                                                                         @gizalpoyrazlar

Sebepsiz Yere Gülücüklerin Hazin Sonu.

http://www.youtube.com/watch?v=kxFeBgYipTI




Eğer bizi seven birini sevseydik o da bırakıp gider miydi ?
Hep bizim olmayanı sevmek, değer vermek, ilgi duymak kalbimizin bir görevi sanırım. Ulaşamadığımız kişiler neden hep değerli ki?

Hayatınıza biri girer. Aniden. Kendine alıştırır, güvende hissettirir. Ondan başka birine alışmak istemediğinizi sanırsınız. Gitmemesi, hep sizinle kalması için dua edersiniz. Bir şekilde alışırsınız ona. Etkiler sizi. Seninleyken ne kadar eğlendiğini, güldüğünü, mutlu olduğunu söyler. Belki de gerçekten öyledir, nereden bilebiliriz ki? Siz zaten inanmışsınız bir kere ona, gerisi boş. O belki de gitmeye hazırlanıyordur o sıra. Sessizce, sinsice. Kalp kıracak ya şerefsiz, en acısını arıyordur.

O gidene kadar en güzel günlerini onunla yaşarsın. Sebepsiz yere gülücekler saçarsın etrafına. VE hooop bir bakmışsın, kavgalar başlamış. Sen alttan almaya başlarsın, o daha da üstüne gelir. Ne biliyim bitirmek için bahaneler arar. En küçük bir olayı bile büyütür. "Aşkım uykum geldi yatıyorum ben." dersin, "Hayır uyumayacaksın." der ve uyuduğun için bir sürü laf işitirsin ondan. Halbu ki o saate kadar uyumayıp onunla konuşman bile hata olduğunu zamanla anlayacağının belirtisidir.

Şimdi tekrar soruyorum size, bizi sevenleri elimizin tersiyle itip, bizi istemeyenlere gel diye yalvarmasaydık şu an çok daha mutlu muyduk?


                                                                                                  Gizal Poyrazlar
                                                                                                 @gizalpoyrazlar

Peki Ya Sonra?

http://www.youtube.com/watch?v=rp3Xy2q6TBI



-Yıllardır hayatımdaymışsın gibi.
-Yıllardır hayatımda değilsin ama yıllar sonra yine hayatımda olacaksın.

Evet bu söz.. Hepimizin aslında hayal ettiği tek cümle bu olsa gerek. Ne kadar da inandırıcı değil mi? Bu mesajı bende ilk okuduğumda inanmıştım. Hayaller kurmaya başlamıştım. İleriye dönük şeyler.. Aylar yıllar geçse bile aynı hisler.. Adının ne kadar güzel olduğunu ne zaman o söylese fark edersin. Söyleyiş şekli bir başkadır çünkü. Öyle içten, öyle sevecen. Yanlış bir şey yaptığında biri sana isminle hitap eder ya kızgınca, o söyleyince yüreğin ağzına gelir. Kızmasından ya da bağırmasından değil, gitmesinden korkarsın. O gidince ne yapacağını bilmiyorsun çünkü. Kendini bir hiç yerine koyuyorsun o yokken. Ve yok olduğunu sanıyorsun. Aslında bir baksan çevrene o olmasa da olur. Ama umrunda değil, çünkü onu istiyorsun, sadece onu. Hayatında gülmen gereken onca şey varken sen onun gidişine üzülüyorsun. Çünkü onun bir sözüne o kadar kanmışsındır, o kadar inandırmışsındır ki, o kadar benimsemişsindir ki o sözü, gittiğine inanamazsın. İnanmak istemezsin. Onunla beraber gülmek istersin. Ağlamak bile istersin onunlayken. Yeter ki o olsun nereye gittiğinin önemi yoktur. Sonra yeni yeni kendine geldiğinde tam bir ahmak olduğunu, o şerefsiz için niye bu kadar kendini hırpaladığını düşünerek kendine kızarsın. Fakat sen sakın pişman olma yaşadıklarından tamam mı? Çünkü sen sevdin, sen çabaladın. Tüm sorun onda. Kalpsiz olan o. Kaybeden de o. Bunu unutma.

                                                                                                   Gizal Poyrazlar
                                                                                                  @gizalpoyrazlar

Gidiyor Herkes İşte.

http://www.youtube.com/watch?v=alk6tCF0KAU



İnsan korkularıyla yüzleşmek ister değil mi? Ondan bir daha korkmamak için, o duyguya maruz kalmamak için çabalar. Zaman zaman korktuğum olmuştur. İnsanları kaybetmekten çok korkarım mesela. Değer vermediğim biri olsa bile. Çünkü zamanla hayatımda bir şekilde yer ediyor ve gidince bir boşluk oluşuyor. Kim giderse gitsin, herkesin bıraktığı acı başkadır. Herkesle aynı şeyleri yaşayamazsın çünkü. Yaşarsan da aynı duygularla olmaz. Olmuyor çünkü. Ben gitmem,bırakmam seni diyen de aynıdır, hiçbir şey demeden giden de. Gidiyor işte. Herkes gidiyor. Zamanla başkası giriyor hayatına, ve o da gidiyor. Her giden biraz daha acıtmasa keşke. En azından gülümseterek anımsatsa kendini. Bak o zaman farklı olursun işte. Biriyle yaşadığın şeylerden, o gittikten sonra bile gülümseyerek hatırlıyorsan, o kişi farklıdır. O gittikten sonra hala onun iyiliğini istiyorsan o gerçekten iyi olmayı hak ediyordur. Çünkü hangimiz çok sevdiğimiz biri gittikten sonra onu yeni sevgilisiyle gördükten sonra Geberin gerizekalılar! demedik ki ? 


                                                                                            Gizal Poyrazlar
                                                                                           @gizalpoyrazlar

Öpünce Anlıyorum Ben Seninle Yaşıyorum

Çünkü ben seninle varım, sensiz yarım yamalağım.


Gözleriyle her şeyi anlatabilen bir insana aşık olmak bambaşka bir duyguymuş. Gözleriyle bir dediğini anladığın zaman her şey daha farklı ve tutkulu olurmuş meğer. Senin gözlerinin içinin gülmesi, benim hayat gülümsememmiş oysa ki. Kokusunu içine hapsetmek istediğin birinin olması, görmek için delicesine heyecanlandığın birine sahip olmak, gülüşünün en orta yerinden öpmek istemek her şeyden çok güzel. Seninle çok güzel. Bende takılı kalmanı istiyorum. Benimle sonsuza dek kalmanı, hep sevmeni, çok sevmeni istiyorum. Gitme zamanın geldiğinde bile kalacak sebepler ara ve gitme. Çünkü sana ihtiyacım var. Biz olmaya ihtiyacım var. 

                                                           

                                                            Gizal Poyrazlar
                                                           @gizalpoyrazlar